Robin Speijer

Vorig jaar ben ik begonnen met het programmeren voor de iPhone. Dit doe ik nog steeds met heel erg veel plezier. Ik ben projecten voor mezelf begonnen om te oefenen met programmeren. Zo heb ik een TV Gids geschreven, een app met een balletje die kan rollen op basis van de zwaartekracht, een spelletje, een radio streamer, en nog wat kleine dingen. Mijn droom was toen om een eigen applicatie in de App Store te hebben, maar dan wilde ik wel dat het kwaliteit was.

Eerder dit jaar heb ik me ingeschreven voor de programmeerwedstrijd van 9292OV. Toen heb ik mijn opgedane kennis van iPhone programmeren bijeen geraapt, en dit omgezet in een mooie reisplanner. Uiteindelijk ben ik tweede geworden, en heb ik er een contract aan overgehouden. In augustus wordt mijn 9292OV iPhone app waarschijnlijk door Apple uiteindelijk gepubliceerd in de iTunes App Store.

Een paar weken geleden ben ik naar de eerste landelijke iPhone developer meeting geweest in Utrecht. Daar heb ik onder andere met Dennis Stevense (de maker van de app ‘Trein’) en Stephan Osseweijer en Paul van Dijk (makers van de app Bus NL) gesproken. Sindsdien ben ik me eigenlijk steeds meer gaan verbazen over hoe leuk het ontwikkelen voor de iPhone kan zijn.

Waar ik me voornamelijk over verbaas is het contrast tussen de iPhone developerswereld en de bedrijfswereld. Iemand die niet voor de iPhone ontwikkeld of die er niet bij betrokken is, zal niet het idee hebben dat deze twee werelden zoveel van elkaar verschillen. Het is echter wel zo. De gemiddelde iPhone developer komt op een goed idee, maakt het programma, publiceert het in iTunes en hij vangt er vervolgens geld voor. Als het programma informatie van een andere website afhaalt leidt dit tot wat gesprekken met de desbetreffende partij, maar er is tot nu toe eigenlijk nog niks gebeurd in de iPhone wereld waarbij hier moeilijkheden zijn ontstaan. In de bedrijfswereld is het niet mogelijk om dit soort praktijken uit te voeren, of in ieder geval het risico te lopen. Hoe graag sommige bedrijven ook bepaalde informatie willen verkrijgen, samenwerking in het bedrijfsleven loopt gewoon veel te stroef.

De iPhonewereld is gewoon mooi. Een iPhone applicatie kan omgetoverd worden tot een veredelde browser die een website op een wat andere manier intepreteerd et voila, je hebt een applicatie genaamd ‘Trein’. Of ‘Bus NL’. Of ‘OV-Chipstatus’. Of… Die in ieder geval wel data van andere bedrijven weghaalt.

Met 9292OV maak ik natuurlijk een applicatie onder de naam van 9292OV. Het zou dus niet slim zijn om een app te schrijven die als veredelde browser fungeert, om problemen met vervoersbedrijven te voorkomen. Ik heb dan ook gemerkt dat het veel meer tijd en inspanning in totaal kost om dezelfde functionaliteiten via het bedrijfsleven te implementeren als in andere applicaties.

Over een paar weken is het gelukkig zo ver, en zal de grote ontknoping voor mij aanbreken: de eerste app die ik gemaakt heb voor de App Store: 9292OV!

Geloof het of niet, maar ik ben de hele week al op TV! Namelijk bij het programma Deal or No Deal. Het is echt ontzettend leuk om zo’n tv opname een keer bij te wonen, als je dat nog niet gedaan hebt. De opnames zijn erg goed verlopen. De meeste mensen denken dat er veel stukken zijn die een aantal keer herhaald worden. Bij Deal or No Deal is dit niet zo heel veel. Af en toe vergeet Beau om “…..euro. Deal or No Deal”? te vragen, maar meer heb ik eigenlijk niet meegemaakt. Wel worden er kleine stukken geknipt. Zo liet Beau dinsdagavond de telefoon vallen op de grond, maar was dit niet te zien op de televisie.

Vooral om mezelf op de televisie terug te zien is erg apart! In mijn hoofd zit nog het verloop van de uitzending, en om het programma te zien met voorkennis is erg leuk. Zo zie ik er dus uit op televisie:

Al bij al: een ontzettend leuke ervaring om een keer gedaan te hebben!